Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De offerande van Christus wordt ons in het Avondmaal wel aangewezen, de kruisiging van Christus ons als voor de oogen geschilderd (Gal 3 : 1), maar toch is het Avondmaal geen oflerande. De ouden hebben in uitdrukking en wijze van dienst wel een weinig gefaald. Zij voegden zich al spoedig te veel naar het Oude Testament. Laten wij ons zorgvuldig houden aan de eenvoudige instelling van Christus.

In den Mozaischen dienst komen werkelijke offeranden voor, schaduwen van de toekomstige offerande. Nu deze offerande volbracht is, heett de Heere ons een tafel gegeven om daarvan te eten, en niet een altaar.

Calvijn voegt hier nog aan toe een algemeene beschouwing van de offeranden, en toont daarbij aan dat wij geen zoenoffers, maar alleen dankoffers te brengen hebben. En deze dankoffers zijn Gode aangenaam in het zoenoffer van Christus. In dien zin zijn alle Christenen een ,/koninklijk priesterdom" Mal. 1:11; Rom. 12:1; Hebr. 13 : 16 ; Phil. 4 :18 ; Ps. 141 : 2 ; 50 : 23 ■ Hos. 14 : 3; Hebr. 13 : 15; 1 Petr. 2:9. Zulk eene offerande des lofs brengen wij Gode ook toe in het Avondmaal.

\ erder verklaart hij dat hij niet alle vuiligheden wil ontdekken, ■die met deze Mis in betrekking staan, of er uit voortvloeien. In het allergunstigste geval, in hare uitnemendste gedaante, is ze van den wortel tot den top vol van allerlei goddeloosheid, laster, afgoderij en kerkroof.

De naam „Mis" (Missa) is waarschijnlijk afgeleid van de gaven die gebracht werden, waarom ook de ouden het woord doorgaans in het meervoud hebben gebruikt.

Met deze twee Sacramenten moeten wij ons tevreden stellen.' Andere Sacramenten mag de Kerk noch instellen, noch toelaten, noch verwachten, want het ligt in den aard der zaak dat geen mensch eenig sacrament kan instellen. Doch evenmin mag de Kerk gedoogen, dat bij de goddelijke inzettingen de mensch iets van het zijne voege.

HOOFDSTUK XIX.

Over de vijf valschelijk dusgenoemdc Sacramenten.

Aangezien de leer der „zeven" Sacramenten een zeer oude

19

Sluiten