Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

loslaten. Juist giert het rijtuig tegen een brugleuning. De achterste helft blijft in de leuning hangen.... de voorste helft met de paarden snort verder— de koetsier houdt op een koetsier te zijn maar wordt een projectiel, dat, in een reuzenparabool met den kop naar beneden over de leuning snorrend, de mogelijkheid aantoont van het »plus lourd que 1'air«- vliegstelsel.

Wij hollen toe om zijn fragmenten nog bijtijds te kunnen

waarmerken en wat zien wij?— dat hij op het eenige

zachte plekje van het geheel met asphalt bevloerd Soerabaja is terecht gekomen, nl. plat op zijn rug in de meterdiepe modder onder en naast de Genteng-brug! Als hij 10 c.M. meer naar welke andere zijde ook gevallen ware, zou hjj tegen steenen of pijlers vermorzeld zijn geworden.

Misschien is zijn redding jammer voor het nageslacht, want de versteenende modder zou den paleontologen der toekomst een zuiveren afdruk bewaard hebben van het gevaarlijkste aller hedendaagsche zoogdieren, den Soerabajaschen kossongmenner!

Maar terwijl ik u dit vertelde ging steeds de optocht voort!

Welke schitterende kleuren!

Vrouwen en kinderen hebben een tweede sarong, als bescherming tegen de zon, om het hoofd geslagen. Er zijn er bij rood met zilveren sprenkels, om een klein, bruin gezichtje geplooid. Zulk groen en zulk blauw en geel en purper en oranje zag ik nooit!

Die heerlijke Oostersche liefde voor kleur! De bruine huid kan die schittering verdragen. De schelle kleuren zijn harmonisch in dit zonneland.

Een paar uur zat ik te kijken. Toen kwamen de schilder Duchatel en zijn vrouw, geboren Koolemans Beynen, een vriendin uit nooit vergeten jaren, naast mij zitten.

Sluiten