Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

»De Russen daarentegen doen gewoonlijk het verkeerde, maar ze doen het op de goede manier,« zeide hy ten slotte.

Wie geen zelfbedwang toont, zich driftig maakt, onbehouwen, onbeschoft en ruw is, verlaagt zich in het oog van den inlander, van zyn Javaanschen bediende.

Onhoorbaar bewegen hun bloote voeten zich over de steenen vloeren geen geluid van stem, geen uitroepen maken gerucht ... Terwijl ik dit schreef, keek ik om, daar ik gevoelde dat er, behalve ik zelf, nog iemand was in de hooge kamer met

al de groote deuren wijd open ik zag gehurkt achter mijn

stoel eene Javaansche bediende, »de lijfmeid» —(de kamenier) van de mevrouw bij wie ik logeer. Op een schaal bracht het meisje mij een telegram aan — met neergeslagen oogen wachtte

zij tot ik het regu geteekend had op een vraag van mij

antwoordde ze met een zacht: »Ja, Heer« en ze verdween, ze gleed weg, onhoorbaar, onmerkbaar.

In de by gebouwen woont een zestal gezinnen van gehuwde bedienden. Rustig en geluidloos gaat alles toe; met gedempte stemmen wordt 's avonds soms gezongen door jongens by

zachten trommelslag geen geschreeuw in den regel

kalmte en gladde manieren en stemmen. Gisteren was ik in een padi-veld, waar geoogst werd. Dik stonden de rijsthalmen op elkaar. Daartusschen liepen een veertig mannen en vrouwen. Met zachte hand, met een gladde beweging der lenige dunne bruine vingers hanteerden ze het korte mesje, waarmede ze, één voor één, boven aan den halm afsneden de rijpe, gloeiend gele aren, om morgen en overmorgen terug te komen voor de andere.

En toen ze allen het veld verlaten hadden, zag ik geen geknakte of onder den voet getreden halmen die zwerm inlanders was tusschen de halmen doorgeglipt als schaduwen.

Die zachte lenigheid van beweging, welke maakt, dat ze u aan tafel bedienen vlug, volkomen onhoorbaar en zonder dat

Sluiten