Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gedwongen zich eenzijdig te ontwikkelen, evenals een weeskind, dat in een weeshuis goed en degelijk gevoed wordt, maar welks geestelijke belangen, welks onafhankelijke groei van karakter verwaarloosd worden.

Het riet, de vriend der bevolking en der gebruikers.... de biet overal beschouwd als een indringer en een vijand.... de huisvrouw, bewerende dat geraffineerde suiker uit bieten gemaakt niet zoo zoet is als geraffineerde suiker uit riet gemaakt, terwijl toch 100% suiker 100°'0 suiker blyft, zoo zeker als twee maal twee vier is... de landheer verbiedende aan zyn pachter om bieten te verbouwen, omdat deze vrucht volgens zijn beweren zijn land uitput, terwijl de statistiek aanwijst dat door de bieten-cultuur de hoedanigheid van den grond zoo zeer vooruit gaat, dat b.v. in Denemarken de totale graan-produktie niet afnam., niettegenstaande al het land dat de bietencultuur eischte... zoo zeer ging door de betere bewerking van den grond, door de betere bemesting, noodig voor de bieten-cultuur, de graan-oogst vooruit.

Zoo is het ook in het oogvallend, hoeveel gemakkelijker zy het hebben, die voor de verbetering van het riet zorgen, dan de mannen, die zich bezighouden met de selectie van de biet. Hierby bleek ook al hoe de natuur het riet voor trok. Wat toch is het geval? Sinds eenige jaren is gebleken, dat hoe weliger het riet groeide, hoe meer suiker het ook procents ge wij ze bevatte. Juist omgekeerd is het by de biet, die naarmate het gewicht van den oogst toeneemt te minder suiker procent gewijze bevat.

Door goede bewerking van den grond en zware bemesting kan men het suikergehalte van het riet aanmerkelyk doen stygen. Maar welige groei door ryke bemesting maakt biet niet suikerryker. Daarom werd ter verbetering het zaad uitgezocht der suikerrykste bieten voor nieuwen oogst.

Doch het premie-stelsel dwong de zaadbouwers deze plant

Sluiten