Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Iedereen heeft, geloof ik, in de natuur onder dieren en

planten een gunsteling. Ik houd niets van poesen toch

zijn er juffrouwen, die meer van katten dan van kinderen houden! Kleine keffende dameshondjes zijn voor mij geen

sieraden der schepping toch hoorde ik onlangs van zulk

een hondje, dat in een testament rijk bedacht was. Gelukkig verschilt der menschen smaak en zijn ze aan verschillende aantrekkingskracht onderworpen. Ieder heeft zijn eigen magneet of magneetje. Gelukkig! want anders zou de geheele wereld een zelfde jonge schoone willen trouwen.... wat hinderljjk zou zyn!

Nu kom ik tot wat ik zeggen wilde: na vrouwen, kinderen en mannen heb ik het meest boomen lief. Hier in Java zjjn vele boomen vrienden en vertrouwden van mij geworden. Het Indische woud is m\j het tooverwoud der kinderjaren. Nu ik over deze boomen schrijven ga, zou ik dus willen beginnen:

»In den tijd toen alle fabels waarheid verhaalden en de schors der boomen omknelde den boezem van schuchter zich terugtrekkende hamadryaden, die glimlachten tusschen de takken door, ging ik door een natuurbosch—«

Maar het gaat met boomen als met vrouwen! Zij, van wie groote roep van schoonheid uitgaat, vallen iemand wel eens tegen. Zoo heb ik in Egypte een buste gezien van Cleopatra en in Schotland een portret van Mary Stuart! Teleurstelling! En dan ziet men even later een rein, eenvoudig bloesemgezichtje vol karakter en ziel en men is voor het leven gevangen!

Mijn hart heb ik hier verloren, onder anderen aan boomen, waarvan ik nooit gehoord had... zulke heerlijke dichtstukken van intens leven, van kleur en kracht, van bloei en groei en

15

Sluiten