Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ze te weten of dit werkelijk het goede, waarzeggende stokje is. Daartoe wordt de kromme, doorgesneden wortelstok van riet opgeworpen. Valt de eene helft op de platte, de andere op de ronde zijde, dan verklaart de god, dat het uitgeworpen bamboesstokje het goede is. Anders gaat men opnieuw aan het schudden. Het stokje wordt nu nagezien, en in een boek wordt nageslagen wat het cyt'er, dat op het stokje gedrukt is, beteekent. En dan hoort men orakeltaal, vry onklaar en dubbelzinnig. Maar het antwoord voldoet meestal den vrager.

Mij is verzekerd dat zelfs Chineezen, die gedeeltelijk een Europeesche opvoeding genoten, naar het orakel gaan, als ze geen raad meer weten en wanhopend zyn.

En nu een ander voorbeeld, dat de psyche, die ziel der Chineezen, ook al niet begrijpelijker maakt.

In m\jn vorig hoofdstuk over de Chineesche Doode Hand vertelde ik hoe de Chineezen voor hun graven, die Semarang insluiten, onschendbaarheid eischen en zelfs vergden dat de omgeving dier graven niet bedorven mocht worden, doordien er huizen werden opgericht of boomen geplant door Europeanen op hun eigen grond in de buurt.

Dit eischen zij uit het oogpunt van Hong Soei.

Ik begreep niet veel van die Hong Soei, welke in elk geval alleen in een onbewoond eiland zou kunnen gehuldigd worden. Maar ik vernam op een diner gisteren, dat juist twee jaren geleden de schrijver Henri Borel, ambtenaar van Chineesche zaken, als tolk van de Chineezen in De Locomotief had toegelicht wat Hong Soei is, tevens verklarende dat zyn toelichting geen instemming insloot.

Ik geloof het gaarne!

Dit merkwaardige stuk wensch ik over te nemen. Het gaf my nieuwe denkbeelden en doet iets van de Chineesche ziel wellicht aan dezen of genen begi'ijpen.

Sluiten