Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

trekken. Dit zal onder de toegestroomde menigte vermoeiden en afgematten door klank-visioenen opwekken de herinnering aan de idealen der jeugd, aan het verloren tehuis, aan al de goede voornemens en hooge gedachten, welke alle levens nu en dan adelen.... en opnieuw zullen ze ademloos luisteren naar de stem van het eeuwige!

Wij hebben in een der tallooze kathedralen van het Indische woud de plaats gevonden, waar dit orkest het eerst idealen moet oproepen uit den zachten nacht. Laat hier het hoog stijgende levensgezang, dat aan God gewijd is, opgaan tot den Almachtige, dacht ik. De schemering viel en maakte geheimzinniger dan ooit de lange gewelven der naar elkander toeneigende bamboezen en boomvarens.... In het hooge koor onder de palmen klonk zuchtend zanggesuis van breede bladeren. Toen werd het duister en vuurvliegen flonkerden waar ik het hoogaltaar mij dacht....

.... En daar hoorde ik in gedachte de zware klanken van een groot orkest! Wat zouden onze Hollandsche kunstenaars in zulk een omgeving, met zachten donder van violoncellen, met de verrukking der violen, met de natuurstem van fagotten en den tempelklank van koper en bazuinen, als priesters doen optreden Bach, Beethoven en Handel!

O, ik meende te hooren de heerlijkste uiting van de menschenziel klanken, ik hoorde koorgezang tot Gods verheerlijking.... en, een leeuweriklied gelijk, steeg rein daaruit op de stem der edele vrouw, die ik in het wit gekleed zag oprijzen tegen den donkeren achtergrond van Naarden's dierbare oude kerk.

O, de jubel van die reine stem al wit en goud, in de donkere diepte van het tropische bosch!

Paradij svisioenen vertroostten ons. Geloofsdroomen versterkten ons. Wij voelden vroom!

Hollandsch-Indië heeft visioenen noodig en de ontroering van hen, in het hoogste zoeken.

Sluiten