Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Wilde ik herhalen wat de Europeesche maatschappij hier van zich zelve zegt, dan verhaalde ik onwaarheden! Heel wat kranke voorstellingen en neurotische overdrijving heb ik gehoord! Die overdrijving schijnt mij het klagen van onbevredigde zielen, van verzet tegen het leven, dat menigeen opgedrongen wordt, en tegen een omgeving, welke men niet tegen eene andere verwisselen kan.

En het klimaat, de algemeene moeheid maken dat men uit die half duistere stemming niet op kan stijgen naar het licht van hen, die doen en het voorbeeld geven.

Een krank gevoelpessimisme maakt dat men alleen oog heeft voor wat in de Indische maatschappij heidensch materialistisch is en de stemmingsinnigheid, welke telkens bij mij gewekt wordt door veel mooi en onzelfzuchtig leven en streven dat ik opmerk, wordt bij hen overstemd door zwaar gedreun van eindeloos werk. Wijs ik op het mooie, dan knikt men mat toestemmend het hoofd: »Nu ja.... dat zijn uitzonderingen!*

Maar zijn de mannen, die onzelfzuchtig »het al voor 't algemeene wagen«, niet alom uitzonderingen?

Denkt aan hen, volgt hen dus alleen komt de wereld

verder!

Uiting van het hooge leven ontroering door de zegening

van godsdienst en kunst, hebben hongerlijdende zielen uit het Westen in dit hen verbijsterend Oosten zoo noodig!

En toch.... hoe vol stemmen is dit Oosten! Heimwee naar God en Zijn mysteriën ademt het sluimerlied der nachten ... opsprong tot daden wekt de witte electriciteit van de bezielende zon en de zang van het levende, vallende water alom.

Gisteravond zat ik te piaten met een buurman, een knap en flink man, met een innemend uiterlijk. Hij woont in een klein paviljoen en behelpt zich met iets meer dan honderd gulden per maand! Al de rest van zijn inkomen gaat naar

Sluiten