Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

uitpuilende oogen hebben, met krakende stem hun eigen naam uitroepen..,, wij hooren ongewone geluiden. En wij pogen te slapen.

Vannacht poogde ik mij te dwingen tot slaap, door te denken aan wat frisch is.

In de residentie Cheribon bouwde een der sultans eens een droompaleis, dat hij Soenja-Regi noemde.

Welk een dichterlijke ziel had die sultan!

Overal in en om het paleis ruischte water. Zoo viel een breede dunne stroom water van den hemel van zijn ledikant aan alle zijden om hem heen.

Vallend water was hem tot gordijn en klamboe als hij rustte.

In zijn slaapvertrek drapeerde hij zich met water. O sultan van Cheribon, ik aanschouw u, opgesloten in water-kristal met den gouden pajong boven 't hoofd, en ik benijd u.

Natuurlijk heeft dit warme klimaat op velen, die er te lang achtereen moeten verblijven, een slechten invloed. Daarom behooren Europeeërs om de vijf jaar in Europa nieuwe levenskracht, frissche zenuwkracht te gaan winnen. Het is een verkwisting van menschenlevens, dat Staat en particuliere maatschappijen dus het klimaat niet onschadelijk maken.

Onlangs las ik in een boek, genaamd The Pulse of Asia, zeer belangwekkende opmerkingen van den schrijver E. Huntington over het verleden en heden van Perzië en de AralCaspische streek. Hij toont aan hoe, in de eerste eeuwen van onze jaartelling, een groote verandering van klimaat aldaar plaatsgreep. Wat hij »een droge luchtgolf« noemt, bracht droogte gedurende honderden jaren lang, waarop een tijdkring van veel regen volgde, en nu heeft men weder een groote droge golf. Veel van wat zoo treft en onbegrijpelijk schijnt in 't verleden en heden van Centraal-Azië, wordt daardoor zeer verduidelijkt.

Eens maakte Huntington een Pers verwijten over de ellendige volksgewoonte van altijd maar te liegen.

Sluiten