Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de lucht. De Bromo is zwaar aan 't werken, werpt reusachtige steenen tot in de Zandzee en kleurt nu en dan de lucht met een rose schyn en rooden damp. Vele menschen op Tosari zyn zeer angstig. Tochten naar den Bromo zyn uitgesteld, 't Is natuurlijk ook wel gevaarlyk, maar 't is zoo grootsch dat denkbeeld, dat je op een sputterenden, brullenden vulkaan zit«.

En te gelyk met dezen brief kwam het nieuws uit de Padangsche bovenlanden, waar de lucht ook rood zag.

Hadji's hadden de onwetende bevolking opgestookt om zich te verzetten tegen een in elk opzicht billijke belasting.

Onmiddellijk waren er een paar compagnies heen gezonden, want uit de Padri-oorlogen weten wy het, welk lastig volk het daar is, als het eens begint.

't Is gevaarlyk en krachtwekkend steeds op een sputterenden vulkaan te zitten. Maar hoe beseft men zijn verantwoordelijkheid voor elke daad en elk woord, die de vulkanische krachten aan 't werken en stormen kunnen brengen!

Dadelijk gingen in Java de meest onrustbarende berichten om aangaande de opstootjes, en naar Europa werd onheilspellend nieuws geseind.

Terwijl ik door Java reisde had ik er van gehoord. Natuurlijk was dit weer de schuld van de regeering! Want bij slecht nieuws uit Atjeh of de Buitenbezittingen, by alles wat minder goed luidt, is het niet de eerste opwelling der zoo weinig talrijke Europeesche bevolking om zich aan een te sluiten, om de regeering te steunen, zich flink te houden in woord

en daad tegenover de inlanders maar om op bijtenden,

sarcastischen toon de regeering zoo te Buitenzorg als te 'sGravenhage aan te vallen, te betichten.

Men babbelt, vergroot, overdrijft, spreekt kwaad. Soms vraag ik my af of onder geen omstandigheid — tenzij in strikt privé gesprek — iets goeds, iets waardeerends van

Sluiten