Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voorbij zonder bewonderend wat van dit haar te zeggen of te pogen het even aan te raken.

En kleine Meta had ik aan de andere hand, het bekoorlijkste wezentje, dat ik sinds lang zag, een kleine lieveling met een onwederstaanbaren lach en de diepe mysterieuse kinderoogen, die het hart roeren.

O, ik ben trotsch op die kinderen van ons goede, Hollandsche ras en op hun ouders, nu ik aan hen denk.

Nederlanders, myn vrienden, op gezinnen als deze steunt Tropisch Nederland!

NOG STEEDS OP WEG NAAR PADANG.

Terwijl een nieuwe stormbui aan roodzwarten hemel zich in het Noordwesten boven den zonnig blauwen oceaan samentrekt, vervolg ik mijn brief.

Want nog eens moet ik uiten hoe indrukwekkend het is drie dagen lang langs Sumatra te stoomen, met voortdurend het uitzicht op het machtigste berglandschap, dat men zich denken kan, bergreeks achter en boven bergreeks, alle evenwijdig met de kust en door bergbruggen onderling verbonden. Ze zijn lichtgroen aan zee, dan rijst bolwerk boven bolwerk en spreiden de oerwouden zich uit tot de hooge toppen toe, die al deze dagen in de wolken zich verloren.

En iemand stond gisteren naast mij, die mij al deze bergen noemde en er bijzonderheden van vertelde.

— »Dien top daar kon ik vrij gemakkelijk bereiken omdat een rhinocerospad er heen liep. Naar andere toppen maken olifanten het ons soms mogelijk verder te komen, zonder dat wij voortdurend de kapmessen te zwaaien hadden!«

— »En heeft u op uw eenzame tochten nooit van de talrijke tijgers last gehad? en ook niet van de oerang-oetans?«

Sluiten