Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Menigeen zal vergeten zijn wat in 1879 voorviel in Semarang. Het is zeer belangwekkend dit nog eens te lezen.

„Over den aard van den Maleier kan men lang philosopheeren; de Maleier is een mensch, van wien ook gezegd kan worden, dat niets menschelijks hem vreerad is. In het bijzonder heeft hij veel gelijkenis met den Europeaan, indien het aankomt op belasting betalen. En dat is niet maar een phrase.

„Ik herinner mij nog levendig hoe in 1879 in Nederlandsch-Indië de eerste belastingen voor de Europeanen werden ingevoerd; de belasting op het bedrijf en het personeel. Dat ging natuurlijk gepaard met een groote beweging en met veel beweringen van onbillijkheid en onrecht, en de algeraeene ontevredenheid bleek het duidelijkst in Semarang. Daar kon men wel niet voorkomen, dat men aangeslagen werd, maar men wilde wel beletten, dat het geld werd opgebracht. Toen tot executie werd overgegaan, ging men aan het opbieden, wisselde elkaar daarbij af en zorgde dat het nooit tot afslag kwam; zoodra gezegd werd: eenmaal, andermaal.... kwam er weer een die riep: stali (een kwartje), zoodat de geboden prijs 's avonds tot duizendenen den volgenden avond nog aanzienlijk hooger geklommen was. Men besloot toen den verkoop te doen plaats hebben bij inschrijving. De knapste bollen kwamen nu bij elkaar en er werden inschrijvingen ingezonden in zoo ingewikkelde vormen, dat men op de gouvernementsbureau's met de oplossing geen raad wist. Toen was het geduld der regeering uitgeput. De gouverneurgeneraal Van Lansberghe telegrafeerde aan den resident, dat hij voornemens was een oorlogsschip te zenden en gebruik zou maken van het recht om de weigerachtigen uit Indië te verwijderen. Uit was het met het verzet !\

Tot de Sumatranen had moeten gezegd worden te 's-Gravenhage, en is nu gezegd en getoond door een gouverneur-generaal en een gouverneur die mannen zijn, die niet met de regeering laten spotten: »Deze belasting is volkomen billijk en rechtvaardig! Wij kunnen niet alles laten opbrengen in Indië door den geduldigen Javaan, die toegevend is en dien wij niet vreezen. In Sumatra, dat rijker en welvarender is dan Java, waar b.v. bedienden veel meer loon verdienen dan in

Sluiten