Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

te geven aan de pepercultuur — wat zij evenmin ooit gedaan heeft.

Het plakaat was dus, gelijk minister Idenburg te recht opmerkte, slechts een «voorwaardelijke belofte«. Het was een éénzijdige verklaring, een proclamatie, die alle gezag reeds lang verloren had, doordien het volk, waaraan het gericht was, aan geen der eischen daarin gesteld gehoorzaamd had!

Reeds 40 jaar geleden schreef de heer Verkerk Pistorius, dat men weldra zou moeten komen tot een ander stelsel van belasting. Het was in elk geval beter lichte inkomstenbelasting in te voeren, dan volgens het verouderd plakaat door de Maleiers van Sumatra's bovenland hulptroepen te laten leveren tegen Atjeh!

Onze vijanden, de Padris, namen echter die voorwaarden niet aan; de strijd werd voortgezet en eerst in 1837 werd hij, na vier zeer moeilijke jaren, door den val van Bondjol in ons voordeel beslist. En wy zyn dus aan de in '33 aangeboden voorwaarden in geen enkel opzicht gebonden.

De publicatie heeft de beoogde uitwerking gemist, en reeds in 1841 kon Michiels schrijven, dat de inlandsche hoofden er niet de minste waarde aan hechtten. Zij is later uit het stof der archieven te voorschijn gehaald, wanneer dat wenschelijk werd geacht ter bestrijding van voorgenomen regeeringsmaatregelen; zelfs, weinige jaren geleden, tegen de heffing van uitvoerrechten, die uitdrukkelijk in de publicatie was voorbehouden !

Door wie?

Door de Maleiers? Waarlijk niet! We hadden en hebben en zullen steeds hebben hier in Nederland lieden, meer Maleisch dan de Maleiers, meer Javaansch dan de Javanen, die, als in dit geval, er niet tegen opzien om voor hunne beschermelingen rechten te scheppen, uit hun duim te zuigen,

Sluiten