Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

al zien ze zeiven in, daarmede de goede zaak te schaden.

De heer Van Kol erkende zelf »de belofte van 1833 was moeilijk vol te houden.« Maar wat hadden wij dan moeten doen ter vervanging er van?

Jaren lang is de Maleier voorbereid op de waarlijk niet te keeren hervorming. Jaren geleden wist hij reeds, dat belastingheffing in de lucht zat; jaren lang werd hem echter ook het Plakaat Pandjang als de belofte, die het niet was, in herinnering gebracht. Jaren lang hoorde hij aan, hoe de regeering met opstand van »den fleren Maleier«, niet door dezen, maar weer door zijn zoogenaamde vrienden, werd bedreigd, indien zij zich, door wat nu toch achteraf eene »op den duur niet te keeren hervorming" wordt genoemd, aan woordbreuk schuldig maakten. Jaren lang keek de Maleier bij dit alles toe en lachte in zich zei ven; en trok uit dit alles de eenig mogelijke gevolgtrekking: >het gouvernement durft niet«.

Al is hiervan ook iets aan, zegt deze of gene, dan blijft toch nog de grief, dat er geen overleg is gepleegd met de bevolking van Midden-Sumatra!

Zooals er met phrases geschermd wordt!

Wat beteekent dit »overleg plegen« met een geheele bevolking ?

Dit is nooit in Sumatra geschied, omdat het volkomen onmogelijk is.

»De Maleiers hebben meermalen getoond ontvankelijk te zyn voor het denkbeeld van gemeenschappelijk overleg» zeide de heer van Deventer. Zeer zeker! en dit bleek ook nu weer in de Bovenlanden, waar de overgroote meerderheid, na toelichting door de hoofden, bijzonder goed begreep, dat wat de Regeering eischte billijk was, terwijl zij de schouders ophaalde over het Plakaat-Pandjang, waaraan ze volstrekt geen beteekenis hechtte. Ik hoorde dit van zes verschillende hoofden.

Sluiten