Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

humanen en wijzen bestuurder, te midden der duizenden in de Padangsche Bovenlanden omging, en opmerkte wat karakter, wil, tact en kennis vermogen, was het krioelen van die groote menigte mij niet drukkend, maar prikkelend en opwekkend I

Welk een mannentaak, o myn broeders, zulk een volk wys te regeeren! Welk een krachtige reden hebben wij om onze beste jongens, onze frissche krachten naar Indië te zenden!

Wij moeten onze mede-onderdanen daar begrijpen, leiden, steunen, ontwikkelen.... omdat ze er zyn!

Zoolang wij dit beseffen en er naar handelen, is het goed met ons— al bezweken wij onder den last! »Les drames de

la vie ne sont pas dans les circonstances ils sont dans le

coeur!«

Zoolang wij in Indië volgen het gebod van hart en geweten en dus onzen plicht doen.... kan ons bewind wellicht hier

eens eindigen gelyk een heldenzang eindigt maar een

drama wordt het niet.

Vol courage dus, mannen-broeders! Ik leerde in Fort de Koek weer, dat ons ras nog goed is!

TE SAWAH-LOENTO.

Hier ben ik in een plaatsje, dat zinsbegoochelend veel gegeljjkt op een badplaats in een der deelen van Schwarzwald of Vogezen. Alleen een reusachtig gebouw, waarin het wonder geschiedt van het maken of verzamelen van electriciteit, en een zwaar ijzeren lokaal, een »zeefhuis«, waar steenkool gezift en gewasschen en van stukjes steen gezuiverd wordt, helpen mij uit den droom. Tegen de bergen daar hangen de Ombielinsteenkoolmynen.... in het midden van dien berg het dichtst by ons brandt een steenkoollaag al reeds sinds vele jaren. Van het werkvolk bespeurt men weinig te Sawah-Loento,

Sluiten