Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Mij troften aan het strand, op het land en in de dorpen gesuikerde geuren, een reuke als van brandstoffen, geuren in zacht, week, byna onzichtbaar stof opgelost en niet in alcohol, gelijk Westersche reukwerken. En uit de groote weiden woeien mjj ook soms vreemde aroma's, ongekende, zoete, bedwelmende emanaties toe van een onstuimig wild plantenleven; niet aangenaam, niet onaangenaam.... vreemd! Indien geuren evenals kleuren een clair obscur kennen, dan vindt men dat in dit machtig eiland van bergen en bosschen.

Ik bedoel natuurlijk niet wat op de passars ons treft, een reuke, die overweldigend is door het braden met palmolie en de ontzettende stapels droge visch!

Wat geur misdoet Maakt kleur weer goed,

rijm ik onwillekeurig, als ik die passars van Sumatra herdenk. Ze zullen mij, geloof ik, meer dan iets in herinnering blyven, als de zonnige droom dezer weken in 't Oosten my in Novemberdagen in Holland weer voor oogen komt! Daar staan al de hooge, kleurig gebeeldhouwde karren, waarvoor geduldige, reusachtige grjjze karbouwen. Het marktplein met zijn kraampjes, zjjn lange open loodsen, zijn tumult van inlanders in hun beste kleeding, van gehurkte vrouwen met haar schitterende hoofddoeken, sieraden en bonte kleeding... welk een fonkelend beeld van Oostersche kleur.

Maar minstens even krachtig als de kleuren zyn de Oostersche geuren!

Alle geuren zyn toovergeuren! En in de oude taal deigeuren spreekt Indië tot mij, doch beteekenis zullen ze slechts krijgen, als ik ze later opnieuw gewaar word, b.v. in Amsterdam, als er een schip van de Nederland uitgeladen wordtin de groote goederenloods.... op een veiling, in een museum of uit een brief.

Sluiten