Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een datum zoekend, weder in. Ik las hetzelfde, dat eensklaps geheel iets anders geworden was.

Begrypt gy mij niet? Welnu, maak de reis dan zelf eens en herhaal de proef.

Gy zult ontdekken dat gij uit de wereld der schimmen in de wereld van het licht kwaamt.

Neuriet mij daarom gerust maar na, mijne vrienden:

„Wem Gott will rechte Gunst erweisen,

Den schickt er in die weite Welt;

Dem will er seine Wunder weisen In Berg und Wald und Strom und Feld".

Ik zie uit over zee en dus uitziende mijmert men, herinnert men zich, hoopt en droomt men.

Wat heb ik telkens weer in 't leven verlangd naar 't wonderland van Azië, naar ons schitterend eilanden-rijk! Hoe herinner ik my, dat ik, toen ik La Princesse lointaine voor het eerst las, een paar keer achtereen de volgende verzen zegde:

„Mourrai-je gans aroir même de la narine Aspiré de 1'espoir dans la brise marine,

Hélas : et reconnu, Tenant vers moi par 1'air,

Le parfum voyageur des myrtes d'outremer.

En ziet, wat ik wenschte heb ik verkregen.... overtroffen zyn myne idealen door de kleurige werkelijkheid.

De geur der »myrtes d'outremer« komt tot my uit het Oosten, dat ik verlaten heb.

Myn maanden in Indië ryzen over zee voor my op als een droom.

Toen ik een kind was, dacht ik, dat er ergens een deur was, door welke men in tooverland kon komen. Want men had my eens een deur gewezen achter in grootvaders moestuin, een geheimzinnige, bruin geteerde deur, die altyd gesloten

Sluiten