Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wangen, maar zoo fyn en innig kinderlijk in de onbedwongen bewegingen van hun naakte lichamen.

Maar wat zyn ook die kinderen stil en geluidloos!

De gouden mistigheid van het felle zonlicht op zee maakt de oogen moede en verdrijft den droom.

Maar den hevig menschelyken drang van die stille millioenen in Indië blyf ik gevoelen, onzichtbaar maar onwederstaanbaar als zonnebrand. Want ons Oostersch zomerland is geen paradys-

visioen.... het is ons purgatorie, waarin wy ons moeten louteren en sterken!

Door diepe emotie word ik doortinteld. Wy hebben een heldentaak te vervullen in onze Oost! Zulke machtige daden zyn daar nog steeds te verrichten. Indien iedereen in Nederland zich hiervan slechts bewust was! Indien velen, die kunnen leiden en het voorbeeld geven, daar indrukken wilden gaan zamelen! Men weet nu door mijn voorbeeld hoe gemakkelijk men er komt en werkt en leeft, hoe goed het is om er te reizen, hoe veel men zien en gevoelen kan in korten tyd.

Mogen toch honderden gaan naar het land, welks bevolking zoo belangwekkend jong nog is, met zoo groote evolutie nog voor zich, en wier jeugd hoopvol is, als ze den meester ontgroeit en zich zelf opvoedt. Onze schryvers, onze kunstenaars, onze staatslieden kunnen zoo veel goeds doen door er heen te gaan, om door aanschouwing en in haar midden te leven hart te krygen voor die bevolking, en dus vervuld te worden met eene verstandige, en dus niet vertroetelende, verweekelykende liefde.

Als ik aan Tropisch Nederland denk en aan onze grootsche roeping en taak aldaar, gevoel ik wat onze ware eereschuld aan de inboorlingen van den Archipel is. We zyn hun verschuldigd ons gezag daar zoo krachtig te bevestigen, dat die voor zelfbestuur nog met geheel rype volken niet onder den dwang

Sluiten