Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

vallen niet vies van een tersluiks verkregen garnaaltje en een bescheiden oestertje! Daar heb je die instelling voor het verschaffen van kosjer vleesch. Ik ben er zeker van, dat een aantal leden van het comité nooit vragen naar de necrologie van hun eigen coteletten en biefstukken en het Judaïsme in de keuken verouderd achten: toch behartigen zij de financies met bijna dweepzieken ijver. De financies zijn voor hen de bekoring. Lang nadat het Judaïsme zal hebben opgehouden te bestaan, zullen er voortreffelijke mannen worden gevonden om de financiën er van te beheeren."

De ernstiger leden van het gezelschap glimlachten, zooals menschen doen, die een gevaarlijk spreker liever niet „au sérieux" nemen.

Sidney Graham was een van die gunstelingen van de maatschappij, wien men dezelfde vrijheid gunt als aan Touchstone. Hij wenschte evenmin de maatschappij te hervormen en op haar af te geven, als de maatschappij zelf wenscht hervormd en uitgescholden te worden. Hij was een jong artist, met een donker gezicht, levendige oogen en een fijn kneveltje. Hij had lang in Parijs gewoond, waar hij het impressionisme had bestudeerd en zijn natuurlijk talent als causeur en aangeboren voorliefde voor een genotzuchtig leven had ontwikkeld. Gelukkig had hij geld in overvloed, want van moederszijde was hij een neef van Raphael Leon en zelfs de verst verwijderde takken van den stamboom der Leons dragen gouden appels. Zijn ware naam was Abrahams, wat een beetje te semitisch is. Sidney was het zwarte schaap van de familie; door en door goedhartig en artistiek tot in de vingertoppen, was hij een verklaarde ongeloovige in een wereld, waarin het een onvergeeflijke zonde is om voor zijn ongeloof uit te komen. Hij nam zelfs niet den schijn aan van op Grooten Verzoendag te vasten. Maar er werd veel over Sidney Graham% gesproken in artistieke kringen. Zijn naam stond dikwijls in de couranten, zoodat zelfs orthodoxer menschen dan mevrouw Henry Goldsmith hem niet ongaarne aan hun tafel hadden, hoewel ze niet gaarne aan zijn tafel

é

Sluiten