Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

schilde. „Ik deed maar beter dadelijk een rijtuig te nemen naar de Riviera. Ik was van plan Kerstmis daar door te brengen. Ik had nooit gedacht dat ik in Londen over theologie zou spreken."

„O, ik vind dat Kerstmis in Londen het prettigst is," zei de gastvrouw.

„Dat weet ik nog niet; ik heb liever Brighton," zei de gastheer.

„Nu ja, ik geloof ook dat Brighton prettiger is," zei de heer Montagu Samuels.

„Zeker, maar er gaan zoo'n boel Joden heen," merkte Percy Saville op.

„Ja, dat is het bezwaar," zei mevrouw Henry Goldsmith. „Weet je nog wel, een paar jaar geleden ontdekte ik een heerlijk dorpje in Devonshire en ik ging er 's zomers met het gezin heen. Toen ik het volgend jaar er weer heen trok, vond ik er niet minder dan twee Joodsche families tijdelijk gelogeerd. Natuurlijk ben ik er sedert dien niet meer geweest."

„Het is heusch verwonderlijk, hoe Joden altijd de mooiste plekjes weten uit te vinden," zei mevrouw Montagu Samuels. „Vijf jaar geleden kon je hen ontloopen door niet naar Ramsgate te gaan; nu beginnen zelfs de Hooglanden onmogelijk te worden."

Hierna rees de gastvrouw op en de dames volgden haar naar het salon, de heeren overlatend aan het genot van koffie, sigaren en de paradoxen van Sidney, die van het thema godsdienst genoeg had en verklaarde, dat de dramatische literatuur alleen door pantomimes te redden was.

Op het koffieblad stond een klein melkkannetje. Het vertegenwoordigde een overwinning op Mary O'Reilly. Wijlen Aaron Goldsmith gebruikte nooit melk na vleesch dan zes uren later en het was niet zonder angst, dat de tegenwoordige Goldsmith op zekeren avond na het diner melk liet boven brengen. Hij haastte zich kort daarop tot zijn verontschul-

Sluiten