Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En als u er mee wilt ophouden, dan zegt u me een maand te voren op, ging hij hartelijk lachend voort. „Ik zal dito doen als ik van u af wil. Ha, ha, ha! Is dat afgesproken?"

Raphael lachte en de beide mannen drukten elkander warm de hand.

„Miss Ansell zal u helpen," zeide Goldsmith vrooliik. „Dat weet ik. Daar steekt heel wat in dat meisje, dat verzeker ik u Zij is menigeen uit het West-einde de baas. U weet, dat ik haar, om zoo te zeggen, uit de goot opraapte."

„Ja, dat weet ik," zeide Raphael. „Dat was heel goed en verstandig van u. Hoe maakt ze het?"

„Ze is heel wel; kom eens met haar praten over hetgeen

ze voor u doen kan. Zij gaat soms des namiddags naar

het Museum, maar Zondag vindt u haar meestal thuis. Kom

gauw weer eens bij ons eten. Dat zal mijn vrouw heel veel pleizier doen."

„Met genoegen," zeide Raphael warm. En toen de deur achter den pijler der gemeente dicht viel, begon hij in zijn Klein hokje opgewonden heen en weer te loopen.

Zijn vertrouwen in de menschelijke natuur was hersteld en de wijkende golf van het scepticisme voerde het beeld van Esther Ansell weer mede. Nu aan het werk voor het Judaïsme!

Daar verscheen de tweede redacteur voor het eerst dien dag> een vroolijk deuntje neuriënd.

„Sampson," zeide Raphael kortweg, „je salaris is met een guinje in de week verhoogd."

Het vroolijke deuntje bestierf op de lippen van den kleinen oampson; zijn monocle viel en hij liet zichzelf achterover vallen op een hoop overgebleven eerste nummers.

Sluiten