Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Op die manier zult u me stellig spoedig bekeeren, of althans, ik zal, evenals meneer Jourdain, op een goeden dag tot de ontdekking komen, dat ik mijn leven lang orthodox ben geweest zonder het te weten."

„Dat hoop ik," zeide hij ernstig. „Maar heeft u dan socialistische sympathieën ?"

Zij aarzelde. Als meisje had zij het ruwe socialisme beleden, dat het onberedeneerd instinct is van eerzuchtige armoede: het verzet van het individu wordt dan gehouden voor haat van het algemeen onrecht. Wanneer de socialist is welkom geheeten in den hoogeren kring, beseft hij dat hij slechts een uitzondering was op een tevreden klasse. Esther had de tweede phase doorgemaakt en verkeerde nu in de barensweeën van de derde, waartoe slechts enkelen geraken.

„Ik placht eenmaal een roodgloeiend socialist te zijn!" zeide zij. „Thans vraag ik mij zelf af, of er niet te veel nadruk wordt gelegd op stoffelijke omstandigheden. Hooge gedachten zijn vereenigbaar met de eenvoudigste manier van leven. „De ziel is zich zelf genoeg en kan van de hel een hemel, van den hemel een hel maken." Laten zij, die dat wenschen, zich vorstelijke schatkamers bouwen; maar laat oné onze idealen niet verlagen door hen te benijden."

Het gesprek had een ernstige wending genomen. Raphael's gedachten waren tot hun normale intellectueele richting teruggekeerd. Maar hij bleef met genoegen haar beweeglijk gelaat gadeslaan, terwijl zij haar theorieën uiteenzette.

„O ja, dat is heel mooi in theorie," zeide hij. „Maar indien het mechanisme van een strevende maatschappij nu zoo werkt, dat duizenden niet eens aan den eenvoudigsten kost kunnen komen? U moest eens zien wat ik heb gezien, dan zoudt u begrijpen waarom vooreerst verbetering van den stoffelijken toestand der massa's het groote probleem moet zijn. Natuurlijk zult u niet van mij denken, dat ik het zedelijke en godsdienstige onderschat."

Esther lachte bijna onmerkbaar. Het idee, dat Raphael, die geen twee duim verder dan zijn neus kon zien, haar

Sluiten