Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HOOFDSTUK XI.

ESTHER GAAT NAAR HUIS.

Het was niet noodig langer te wachten; alles daarentegen drong tot onmiddellijke vlucht. Esther had den moed gevonden haar misdrijf tegen de gemeente aan Raphael te bekennen; om haar tot een onderhoud met mevrouw Henry Goldsmith de kracht te geven, daartoe ontbrak het aan den prikkel die haar het bloed deed zieden. Kort na het middagmaal ging zij naar haar eigen kamer, zeggend (en dat was geen voorwendsel) dat zij hoofdpijn had. Daar schreef zij het volgende:

Waarde mevrouw Goldsmith!

„Als gij dezen leest zal ik uw huis hebben verlaten om nimmer weer te keeren. Het zou vergeefsche moeite zijn te trachten u mijn beweegredenen te verklaren. Het zou mij toch niet gelukken u met mijn oogen te doen zien. Laat ik volstaan met te zeggen dat ik niet langer een leven van afhankelijkheid kan verdragen en dat ik mij bewust ben uw goedheid te hebben misbruikt, door dienjoodschen roman te schrijven, dien u zoo scherp afkeurt. Het was nooit mijn plan dat voor u geheim te houden, nadat het in druk verscheen. Ik dacht dat het boek een succes zou zijn en dat het u pleizier zou doen; tegelijkertijd had ik een flauw vermoeden, dat u tegen sommige dingen beden-

Sluiten