Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kingen zoudt hebben en dat u mij zoudt vragen die te veranderen en het was altijd mijn wensch mijn eigen ideeën, niet die van anderen te geven. Ik zie nu in, dat het voor iemand met mijn temperament verkeerd was mij zelf door verplichtingen te binden; maar de dwaling werd begaan toen ik een kind was, toen ik weinig van de wereld en misschien nog minder van mij zelf wist. Wees intusschen verzekerd, waarde mevrouw Goldsmith, dat ik al den blaam voor den ongelukkigen toestand, die thans geboren is, op mijn eigen schouders laad en dat ik u voor al de goedheid, die ik van u ondervond, niets dan de grootste genegenheid en dankbaarheid toedraag. Meen niet dat ik er aan denk u ook maar het geringste te verwijten; integendeel, ik zal mij zelf voortaan steeds verwijten dat ik uw edelmoedigheid en aanhoudende zorg zoo slecht heb beloond. Maar de sfeer, waarin u verkeert, is voor mij te hoog, ik kan er niet in opgaan en ik keer, niet zonder blijdschap, terug tot de nederige sfeer, waaruit u mij ophief. Met vriendelijke groeten en beste wenschen, ben ik

Steeds uw dankbare

Esther Ansell."

Er stonden tranen in Esther's oogen toen zij ophield en zij was doordrongen van bewondering van haar eigen edelmoedigheid, door die van mevrouw Goldsmith zoo grif te erkennen en toe te geven, dat haar beschermster daarvan geen vruchten had geplukt. Zij wist zelf niet zeker of de de zin over de hooge sfeer satire of ernst wast. Menschen weten niet wat zij meenen, bijna even dikwijls als zij het niet zeggen.

Esther stak den brief in een envelop en legde dien op het open schrijflessenaartje, dat op haar tafel stond. Toen pakte zij eenige toilet-benoodigdheden in een klein taschje,

Sluiten