Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

weinigen veranderen. Malke behoorde tot de meerderheid.

Niet dan met moeite herkende zij Esther en het uiterlijk van de jonge dame maakte blijkbaar indruk op haar.

„Het is heel lief van je een oude vrouw te komen opzoeken," sprak ze in haar eigenaardig dialect, dat telkens van Engelsch op jiddisj en omgekeerd oversloeg. „Dat is meer dan mijn eigen Kinder doen. Het verwondert me dat ze je naar me lieten gaan."

„Ik ben nog niet bij hen geweest," viel Esther haar in de rede.

„O, dan begrijp ik het," zeide Malke met voldoening. „Zij zouden je anders wel gezegd hebben: Ga de oude vrouw niet opzoeken; ze is mesjogghe (gek), ze moest in een gesticht zijn. Ik breng kinderen op de wereld, zorg dat ze trouwen, bezorg ze affaires en beddelakens en dat is mijn dank! Gisteren nog mijn Milly — die onbeschaamde prij! Als het niet was geweest, dat ze Nathaniel de borst gaf, ik zou haar een draai om de ooren hebben gegeven! Ze moet me weer vertellen dat inkt niet goed is tegen dauwworm, dan zal ik haar gezicht met mijn vijf vingers erger teekenen dan het kind door de dauwworm. Maar ik heb mijn handen van haar afgetrokken; zij kan haar weg gaan, ik den mijne. Ik heb gezworen dat ik niks meer met haar te maken zal hebben — neen, al zou ik ook duizend jaar oud worden. Het is allemaal door Milly's onkunde, dat ze zulke zware verliezen heeft geleden."

„Wat! Gaat het niet goed met de zaken van meneer Phillips? Dat spijt me."

„Nee, neen. In mijn familie gaan de zaken nooit slecht. Ik bedoel Milly's kinderen. Zij heeft er twee verloren. Wat mijn Lea aangaat, God zegene haar! zij is nog ongelukkiger geweest. Ik zond haar naar Liverpool met haar Sam."

„Dat weet ik," mompelde Esther.

„Maar ze is een goeje dochter. Ik wou dat ik er zoo duizend had! Zij schrijft me elke week en mijn kleine Ezekiel schrijft haar terug — Engelsch leeren ze de kinderen op

Sluiten