Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Esther mompelde iets toestemmends, ze werd bleek, haar hart klopte van spanning en verbazing.

„Daar staat u — twee en zestig pond, tien shilling," zeide hij. „Onze winst is juist honderd vijf en twintig. Als u den wissel endosseert, zal ik een klerk naar de bank om den hoek zenden, dan kunt u het geld meteen krijgen."

Esther krabbelde zenuwachtig een handteekening, die zeker niet onder aan een wissel zou zijn toegelaten als zij een eigen rekening bij de bank had gehad.

„Ik dacht dat u zeide, dat de uitgave mislukt was."

„Dat was ze ook," antwoordde hij, „in den beginne. Maar langzamerhand, naarmate er meer van den inhoud uitlekte, nam de vraag toe. Van Mudie hoor ik dat er veel vraag naar was van zijn Joodsche cliënten. Ziet u, als er plotseling vraag is naar een boek in drie deelen, wordt er nogal wat op verdiend. Ik zelf had er vertrouwen in, anders zou ik u niet zulke goede voorwaarden hebben toegestaan en er ook geen vijf honderd exemplaren van hebben laten drukken. Het zou me niet verwonderen als we er in het najaar een uitgave in éen deel van konden maken. We zullen in het vervolg gaarne ander werk van u zien; ik zou iets in hetzelfde genre aanraden."

De aanbeveling drong op dat oogenblik niet duidelijk tot haar door. Nog altijd in een prettigen droom, stopte zij de twaalf bankbiljetten van vijf pond en de drie goudstukken in haar beursje, krabbelde een ontvangstbewijs en ging heen. Later klonk de aanbeveling haar als spot in de ooren. Zij gevoelde zich zelf onvruchtbaar, reeds uitgeschreven. En wat iets in hetzelfde genre aangaat, zij vroeg zich zelf af wat Raphael wel zou. zeggen als hij wist wat zij verdiend had met het bekladden van zijn volk. Maar och, Raphael was verwaand als de rest! Het gaf niets te tobben over hetgeen hij dacht. Zij had overvloed — dat was het eenige belangrijke en opwekkende feit. Bovendien, hadden de huichelaars niet werkelijk van haar boek genoten ? Een nieuwe aandoening bestormde haar — andermaal gevoelde

Sluiten