Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dat ik het ergens gelezen heb, en al wat verschrikkelijk spitsvondig is, breng ik altijd in verband met haar."

„Arme Esther!" mompelde Addie.

Sidney drukte haar zachte warme hand en streelde den mooien ronden arm en scheen niet geneigd de schaduw van Esther het heerlijk samenzijn te laten verstoren, al zou hij haar ten eeuwigen dage dankbaar zijn voor haar vingerwijzing, die hem tegelijkertijd de oogen had geopend voor Addie's genegenheid voor hem en voor zijn eigen liefde, die zoo ongemerkt was gegroeid. De rivier gleed zachtkens voort, zich badend in het licht van de ondergaande zon.

„Men zou waarachtig gaan gelooven aan voorbeschikking," mompelde hij, „die de toekomst van het ras afbakent en het ten spijt van allen menschelijken wil bij elkaar houdt. Te denken dat ik voorbestemd zou zijn niet alleen op een Jodin, maar op een vrome Jodin te verlieven! Maar knappe mannen worden altijd verliefd op conventioneele vrouwen. Ik begrijp niet hoe je zoo conventioneel kunt zijn, Addie."

Addie, nog altijd glimlachend, drukte hem zwijgende de hand en keek hem met teedere bewondering aan.

„Nou, als je zoo conventioneel bent, kun je me ook wel een kus geven." .

Addie bloosde, haar oogen schitterden voor ze die naar beneden sloeg en op haar liefelijk gelaat spiegelden allerlei aandoeningen zich af.

„Ze zullen niet begrijpen, waar we zitten," zeide zij.

„Ergens in den hemel," antwoordde hij. „Geef mij een kus, anders zal ik je niet-conventioneel noemen."

Zij raakte met haar zachte lippen zijn wang vluchtig aan.

„Een erg onvoldoende amateurs-kus," zeide hij critisch. „Maar, après tout, heb ik een excuus om je te trouwen — dat niet alle knappe Joden die met conventioneele Jodinnen trouwen hebben: je bent een mooi model. Dat is alweer een van de vele voordeelen van mijn beroep. Ik veronderstel dat je ook in den gewonen zin van het woord een modelvrouw zult zijn. Ik begin te begrijpen, lieveling, dat

Sluiten