Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Raphael ging heen, niet ongetroost. Hij zou haar aanstonds schrijven. In het naastbij gelegen restaurant liet hij zich papier brengen en begon: „Waarde miss Ansell!" De rest van het papier bleef onbeschreven. Hij had geen flauw begrip, hoe hij de betrekking weer zou aanknoopen na wat hem een eeuwigheid van zwijgen toescheen. Hulpeloos keek hij rond naar de spiegelwanden en zag niet veel meer dan zich zelf hulpeloos starend. Een bord, waarop „Rooken is hier niet geoorloofd vóór 8 uur des namiddags," gaf hem een schok. Hij tastte naar zijn pijp en vond die, halfvol met verkoolde tabak, in zijn borstzak. Blijkbaar had hij in eenige uren niet gerookt. Dat bracht hem nog meer van zijn stuk. Hij begreep dat hij dien dag te veel had doorleefd om eenigermate in staat te zijn tot het schrijven van een behoorlijken brief. Hij zou naar huis gaan en een beetje rusten en den brief — heel diplomatiek — 's avonds schrijven. Toen hij thuis kwam, merkte hij tot zijn verbazing dat het Vrijdagavond was, als wanneer het schrijven van brieven des duivels is. Uit gewoonte ging hij naar de Synagoge, waar hij de Sabbath-hymne zong: „Kom geliefde om de bruid te ontmoeten," met volkomen onverschilligheid voor de heilige allegorische beteekening er van. Den volgenden namiddag liep hij telkens in de buurt van Esther's uitgevers, met het lumineuse idee, dat de heer Armitage daar wel eens kwam. In die hoop liet hij het schrijven van den brief achterwege; door de tegenwoordigheid van dien heer geïnspireerd zou hij zich beter uitdrukken, dat gevoelde hij.

Middelerwijl had hij al den tijd goed te overleggen wat hij zeggen zou, den toestand van alle kanten te bekijken, zich Esther zoo poëtisch mogelijk en de toekomst beurtelings stralend en somber voor te stellen. Vier lange dagen van spionneeren bezorgden hem alleen hartzeer en een bijzondere bekendheid met de soort menschen, die uitgevers bezoeken. De verzoeking den loopjongen om te koopen weerstond hij als onwaardig.

Niet alleen had hij dien brief niet geschreven, maar des

Sluiten