Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ziel te besluipen. Wat baatte het of hij eerst het zich trachtte te ontveinzen, het werd weldra al te duidelijk, dat zijne liefde geen wederliefde vond, dat zijne warmte met koelheid, zijne zelfopoffering met onverschilligheid werd beantwoord. Koud staarden altoos die oogen hem aan, nooit trilde de klopping des harten in de woorden, die zij hem teruggaf op zijn vurigste betuigingen van liefde. Vreemd werd meer en meer het gedrag dier vrouw, als van eene. die haar droomen achterna gaat en telkens ver weg is van het lichaam, en al vlijmender scherp voelde hij het, dat de gejaagdheid van haar pols, de blos van haar wang. de gedachten en gepeinzen van haar droomenden blik niet waren voor hem wien zij de trouw had beloofd, maar — wat kostte het hem dit zichzelf te bekennen! — voor een vreemde, een boel! En de kinderen die zij, zijne eigene vrouw, hem schonk in zijn eigen huis, hij kon ze niet aanzien zonder het vreeselijk vermoeden, dat zij de zijnen niet waren, zonder telkenmale de trekken van den vreemde, die de ontrouw der moeder verrieden, bij

hen te ontdekken.

Wat vindt een man aan zijn haard, als hij er de trouw en de liefde niet vindt? Ellende, zielesmart zooals zij nergens elders te vinden zijn. Maar er is een liefde die „alle dingen gelooft, alle dingen hoopt, alle dingen verdraagt." De man van wien wij spreken, wat deed hij met de trouwelooze? Gaf hij haar prijs

Sluiten