Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

levensmoed en levenskracht in de bangste dagen, en zoo kon hij zijn psalm zingen op den hoogsten top van het geloofsleven: alles ontvalle, alles ontbreke, de Heere is mijne sterkte! (Cap. 3).

De rechtvaardige zal uit het geloof'leven d.i. uit God zeiven, want het is het eigenaardige van het geloof, dat het ons altijd van onszelf en al het onze afleidt en met God zeiven in betrekking stelt. Dit woord is het middelpunt van het leven en denken van onzen profeet, en het is hem daarmede gegeven de hoofdgedachte van geheel den Bijbel, O. en N. Testament, uit te spreken, het diepste beginsel van allen waren godsdienst en alle theologie. Geen wonder dat dit woord zoo vaak weerklank wekte bij andere mannen Gods, die er het diepste van eigen religieuse ervaring in weergegeven vonden. Het is ook vatbaar voor velerlei aanwending. Uit het geloof, d.i. uit God zeiven leven, en niet uit vul nu zelf de tegenstelling in die ge noodig hebt. Waaraan denkt ge bij „leven?" Verstaat ge onder „leven" kennisse Gods (Joh. 17:3), zoo moogt ge invoegen: niet uit eigen wijsheid of verstandelijke redeneering, maar uit het geloof, want God alleen kan zich aan mij doen kennen door zichzelven, en ge kunt hier terugvinden het woord van den middeleeuwschen godgeleerde: ik geloof, opdat ik begrijpe. Denkt ge bij „leven" aan vrijspraak voor het

Sluiten