Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hem u uit te beelden èn als mensch èn als profeet. En de profeet leidt ons altijd weer naar zijnen God: zie wie God is, wie Hij voor mij is geweest, wie Hij ook voor u moet en wil zijn! Beproeven we onzen profeet te zien in de omstandigheden zijner dagen, in het midden van zijn volk; beproeven we met hem mee te leven in zijn arbeid en strijd, in zijn vrees en hoop, dan — ik durf het u beloven — zullen wij voor onzen levensweg het geleide gewonnen hebben van een man, voor wien we eerbied, liefde zelfs kunnen gevoelen, ja van een vriend, tot wien we in sommige dagen ons wenden willen om troost, raad, wijsheid.

In het dertigste jaar, in de vierde maand, op den vijfden dier maand als ik in het midden der weggevoerden was bij de rivier Kebar — zoo lezen wij aanstonds, als wij het boek van onzen profeet opslaan. Als ik in 't midden der weggevoerden was! In het midden der ballingen! Wat zegt deze korte aanteekening al dadelijk ontzaglijk veel! Wat tafereel van treurigheid en ellende, van sombere verslagenheid roept zij voor onze verbeelding op!

Midden in den strijd te zijn, dat beteekent gevaar, dat beteekent ontbering, dat eischt inspanning van alle kracht, maar daarin is ook wat de kracht staalt en den moed levendig houdt: de strijder wil zich in 't gevaar werpen, wil veel ontberen, want hij weet

Sluiten