Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zonde verzoent en genezing brengt voor zijn geslagen volk.

Men heeft dikwijls gevraagd: aan wien denkt de profeet hier? Aan een enkelen persoon of aan het volk? Aan een tijdgenoot of aan een man der toekomst? Mij dunkt, dit is het antwoord: hij heeft weer den knecht van Jehova voor oogen, doch ook nu teekent hij hem in de schoonheid van het ideaal, zooals het op aarde nog niet gezien was. Het lijden der vromen dat hij had gezien, het lijden van het Israël zijns tijds leende hem enkele trekken voor zijne schilderij, het gaf den stoot aan zijn ziel, dat hij zich bewust werd van de groote waarheid die hij hier bezingt, maar waar hij nu in profetische bezieling het beeld van het ware Israël voltooit, daar gaat hij verre uit boven wat zijn eigen tijd hem te zien had gegeven. Een gestalte teekende hij die nog zocht naar haar evenbeeld onder de menschen, een ideaal dat nog riep om verwerkelijking.

Wij zeggen nu: het is verwerkelijkt in Christus, en dat mogen wij zeggen. Hij is ten slotte het ware Israël, de knecht van Jehova, zooals deze profeet hem zag. In hem is het alles vervuld. En dat mogen wij zeggen, ook al noemt ons boek den naam van den Messias niet, of al geeft het dien naam zelfs aan den heiden Cyrus (45 :1).

Wat is vervulling der profetie?

Sluiten