Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wenste ze het dat ze niet gegroet had de eerste maal. Wat verrichtte hij toch altijd op die kamer? Toverij, zei men. Toverij ? Matielde haalde jachtig adem. Ze zou dat allemaal wel eens willen zien. Ze ... maar ze stikte bijna van ontroering bij de herinnering aan dingen die ze vroeger horen vertellen had. O, dat verbodene, dat verholene ... de asem stokte in haar keel.

En daarnevens lag de oppervlakkige niewsgierigheid voor dagelikse dingen als een goede dekmantel waaronder ze al 't overige verborg.

Wat deed hij? Hoe leefde? hoe at hij en hoe sliep hij? Want de kennis drukt op alle handelingen haar stempel en alles onderging haar werking.

Bij Stifnie stond nu ook dikwels haar nicht Marie, een ongeveer vijfentwintig jarige deerne met bleek, kwabbig gezicht, een kort gestuikt lijf. Die kwam maar moei Stifnie gezelschap houden.

En Stifnie kwam naderbij met haar nicht. Haar mutselinten fladderden wijd rond de magere, getaande nek en de bevertjes bewogen onophoudelik, twinkelend in het zonlicht. De twee gezusters luisterden.

Stifnie begon nooit dadelijk over hem, ze

Sluiten