Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Die mededeling werkte verschillend op de toehoordsters. Op Marie's gezicht verscheen een vrede trek, terwijl haar ogen zienloos in de verte staarden, haar handen balden zich tot vuisten als verpletterde ze iets. Stiena werd er pijnlik door aangedaan en 't was haar alsof ze een vernedering onderging. Matielde de oudste, grijnslachte alsof ze plots door vervoering werd aangegrepen. Stifnie voelde bij het verhaal haar hart verlammen door het schrikwekkend gebeuren.

Hij had buitenmate vele boeken, waaronder toverboeken. In die toverboeken waren vreselike dieren afgebeeld, gedrochten met vreemde koppen die onder water liepen, schepen die in de lucht vlogen en vele andere dingen.

Stifnie beefde van ontzetting, maar ze verhaalde dit op haar gewone wijze alsof het niets beduidde, om het genot te smaken de andere zoveel te meer te verschrikken en te tonen dat zij zelf sterk was.

— Ze zouden die boeken in de stoof moeten steken! zei Marie.

— Ze moesten hem in 't kot steken! zei Matielde opgewonden. Stiena gaf geen antwoord en de andere lieten niets dan uitroepingen horen of veronderstellingen uiten.

11 4

Sluiten