Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ze daar haar aandacht aan. Toen hoorde ze haar zuster beneden kletteren en voelde ze weer hevige weemoed haar drukken. Nu had ze volstrekt niemand meer, maar ze wanhoopte niet, ze zou werken en helpen, ze snakte daarnaar en woelde ongeduldig in t bed.

Aldus was ze naar beneden gegaan en had geêten zonder te spreken. Ze had evenwel een vriendelike daad gepleegd tegenover haar zuster, ze hielp haar de eerste noen volgens haar zwakke krachten. Maar die behulpzaamheid had geen weerklank gevonden in 't gemoed van Matielde en Stiena voelde dat het gedaan was. Er was iets anders tussen hen dat ze door intwiesie begreep: de man! Matielde was jaloers en Stiena voelde zich tegenover haar ondanks alles toch de schuldige omdat zij iets genoten had dat haar zuster nooit had gesmaakt. En toch kon ze er niets aan doen.

Neen, het wat te vergeefs, vriendschap tussen hen was voortaan volkomen onmogelik. Reeds nam het gaan-en-komen van de kennissen af, het schandaal had uitgediend, maar daarom werd Matielde niet naar het gezelschap van haar zuster gedreven, integendeel. Ze verwijderde zich van haar meer en meer en sloot zich in de eenzaamheid op. Neen,

Sluiten