Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

den, maar het waren bekenden voor haar, ze had ze nog gehad, toen leefde ze echter in de vrees.

Ze knikte.

A! Haar zuster was bij een man.

Ze sprong naar de stoof met een rauwe kreet. Greep een stoel en rabbelde er op, rukte het kruisbeeld van de nagel af.

Nu had ze Hem!

Afschuwelike dingen schichtten door haar brein, ze voldeed eraan. Hij was tans onteerd. Ze besloot haar zegepraal met een dierlike lach. Er schoot iets anders in haar gedacht en 't was of al het bloed daarbij in haar hersens stolde. Ze wierp het kruisbeeld met alle kracht tegen de vloer.

Het viel daar met een korte klets en alles was uiteengespat in wit poeier en vaaggekleurde stukjes die de hele plaats vulden. Ze blikte erop neer met een soort niewsgierigheid. Ze herinnerde zich vage legenden, ze meende bloed te zullen zien stromen en ze was bereid er zich in te werpen.

Nu wierp ze zich neer in het klevende kalk waarin ze als een bezetene rondspartelde. Tot ze in 'n soort vervoering verzonk. Hoelang dat zo duurde wist ze niet, er bestond

Sluiten