Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ze was zo beducht voor die dodende ruzie. Doch Matielde zei niets, ze keek strak voor zich als door een pijnlike gedachte bewogen want haar gezicht drukte smart uit zodat Stiena een beweging voelde om op te springen en haar te troosten. Maar ze had zich weerhouden door de ongewoonte van zulk een daad, die ongewoonte verlamde de beweging van haar aandrift, want daar moesten zoveel prikkels in beweging gesteld worden die nu gevoelloos lagen en halfdood door ongebruik. Tussen de beide had zich nooit een daad van liefde of toegenegenheid voorgedaan, deze bewegingen werden zelfs van weerskanten met trots onderdrukt alsof er enige zwakheid en toegevendheid voor elkaar inlag en zeer vreemd zou het schijnen moest zich nu zo iets voordoen.

Matielde deed het avendeten gereed voor zich alleen. Dit verbitterde Stiena. Toen bekende ze zichzelf dat ze overeengekomen waren en weer voelde ze berouw over haar daad die haar nu liefdeloos voorkwam. Maar ze bleef zitten.

Matielde volvoerde alles met gewone regelmatigheid, doch met een minimum van gebaren. Ze werkte als onder de invloed van een verre drang, een herinnering, doch het werk

Sluiten