Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voren die naar omlaag liepen en de mond was nog in zijn oude vorm van onvriendelik samenknijpen, de trekken hadden iets hards. Anders waren ze regelmatig en ze moest zeker wel mooier geweest zijn. Nu was ze een bloem die aan 't verwelken was.

Ze sloeg even haar ogen naar hem op en hij ontroerde tot in het diepste van zijn wezen. Neen, ze was niet mooi, toch nog goed bewaard. Ze voldeed zijn ogen niet en niettemin was er iets waardoor ze een biezondere aantrekking op hem uitoefende. Waren het haar ogen? Ze had biezonder mooie ogen die je konden aanstaren met zulk een vreemde blik, die bijna bovenmenselik was. Die ogen herinnerden hem een avend die hij nooit vergeten zou. Hij kwam daar binnen bij Bollekens. 't Was reeds donker, hij was met vage gedachten bezig toen hij plots de blikken opsloeg en die ogen zag die keken naar de zijne. Hij meende dat het een viezioen was . . .

Nu dacht hij aan 't gene ze vroeg en hij dacht terzelfdertijd aan haar en aan haar invloed. Hij voelde zich gedrongen vertrouwelik te zijn. Hij zette zich nevens haar op de bank en haar zo dichte nabijheid deed hem als duizelen, het was als overstroomde hem een

Sluiten