Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zeer verminderd. Maar het geraas hield even sterk aan, het was als't gegons van een onmetelike bijenkorf en overal was het even dicht en duwde als het ware een verdovend floers over de hoofden. Men keek naar de gezelschappen en naar de gebaren en men lachte met Fred die zo plots 'n beslissing genomen had en nu dapper aan 't vrijen was. Maar Van Riebeeck bekloeg zich innerlik om die ongewenste neiging, waarvan hij het slachtoffer was, daar hij nu helemaal alleen was.

Later ging men wafels eten binnen binst het bollen voortduurde, en 't geplof en 't geratel van de bol aanhoudend als gedonder door het huis weerboemelde.

Van Riebeeck zat nevens Marie, die had zich gehaast 'n stoel bij te trekken en het scheen nu dat ze zó, zonder haar gezicht vóór hem, meer indruk op hem miek. Hij voelde alleen nevens zich de zachtheid van haar kleed en zag alleen haar arm waarvan het onderste gedeelte ontbloot was, met de mollige hand die juist binnen zijn zijdelingse gezichtseinder de dingen greep die ze behoefde om op te eten. Ook haar warm lijf voelde hij en dichtbij de zijden voelarmen van heur haar die bijna zijn kaken

Sluiten