Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

redeneerde en overwoog terwijl hij rondkeek. Maar misschien waren het zijn eigen gedachten niet die zijn hersens uitzonden, want een kortstondig ogenblik met zich zelf vereenzelvigd zijnde, vond hij er een bezinksel van triestige gelatenheid — of misschien was ook dit niet van hem — en de hele zaak werd als een noodlot. Hij zou nu maar gaan, want hij was zeker dat ze hem wachtte. Het gezelschap was druk in de weer met een boer over de mogelike uitslag van de bolling en alleen moei keek hem aan, was niet bezig, keek hem kalm aan met rustige ogen. Want de weduwe wist wat hij voorhad; ze gaf er niets om, een gekke daad, daarna was het haar beurt en ze twijfelde niet: hij zou haar ponke verkiezen boven de flodderstaart van haar nicht.

Haar kalme blik trof Van Riebeeck en hij werd een zekere spijtigheid gewaar omdat vroegingen begonnen te woelen. Maar die werden teruggedreven door de warme welligheid die opsteeg uit de welvoldane maag en dierlike levenskrachten uitzette in dichte fluiden daar het lijf in rust was en alle denkbeelden bewerkt door de giftige stroming van de passie die op die ondergrond vallend,

Sluiten