Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Ik ga heen! zei hij droog en vol vrok.

Maar daar bewogen ineens de struiken en

er sprong nu een koppel voor de dag dat hem de weg versperde. Een ouwe-man-stem zei op 'n toon van gezag:

— E! 'n beetje wachten. Dat gaat hier zó niet, je hebt m'n dochter verleid en je zult met haar trouwen, wil je niet dan schrijven we naar 't ministerie; hier hebben we de getuigen.

Van Riebeeck stond koel en nuchter, nu gans van zijn nachtmare genezen, die twee aan te staren en ook de twee andere die te voorschijn kwamen en nog drie andere die ook kwamen.

— Ja, we hebben 't gezien! zei een van de twee eerste, ook twee mannen.

— En wij hebben 't ook gezien dat 't niet waar is, tierden de drie andere.

De eerste stonden verbluft en de drie kwamen bij Van Riebeeck staan. Het waren de twee stasiesjefs en Fred die hem gevolgd waren om eens met die klucht te lachen, een klucht die, zonder hun komst, jn een drama zou overgeslagen zijn want Van Riebeeck bezat zich zelf niet meer van woede en wilde de vader, de oude man, te

Sluiten