Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Plots wist hij waarom, hij was ondoordringbaar en hij kon de levenskracht van anderen niet in zich opnemen, hij moest er zelf voortbrengen en de tijdloze ruimte ermee vervullen.

De weduwe staarde hem verwonderd aan, hij was bleek, zijn ogen waren half toe en zijn mond half open, daaruit ontsnapten heftige zuchten terwijl hij anders zonder gevoel scheen.

— Meneer Van Riebeeck, wat heb je toch? vroeg ze.

Hij kwam tot bezinning en staarde haar enigzins verwonderd aan, keek even verwonderd rond. Hij vroeg zich af waarom hij hier was, maar de stilte bleef hem bevangen en drukken. De weduwe zei:

— Pak 'n halvetje, meneer, het zal je goed doen!

En hij dronk een halvetje.

De weduwe sprak weer over de bolling en hij kwam tot zichzelf, hij luisterde. Ze zei ook dat Marie nu voorgoed weg was en ze daarover blij was. Dat wist hij. Ze vertelde ook van Stiena en Matielde, daarnaar luisterde hij gretig. Ze hadden getwist, gekeven, de twee zusters, tenminste Matielde verzekerde ze. Er hadden woelige tonelen plaats. Ze zei ook nog dat dit alles haar eigendom was en ze

Sluiten