Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

langs de eenzame, verloren straat en de huizen bleven gesloten voor de koude.

De klosjes kletterden in het huis van de beide zusters die achter zaten in de keuken, zoals levenslang hun gewoonte was. Vóór hen hadden ze het venster waar langs de ruiten het water liep en die 'n bobbelige oppervlakte vertoonden doorsneden door wissellende sporen. Daarachter lag de witheid van het uitgestrekte veld, hier en daar onderbroken door de zwarte lijnen en stippen, grillige gedaanten van struiken en bomen.

De blank wierp een eigenaardige en treurige klaarte in de keuken, dagen door, en de zusters zwegen, en alles zweeg behalve t geratel van de boutjes. In de valavend drong soms het schel gegil van de jongens tot hen door en als enig leven zagen ze bijwijlen 't gefladder van een eenzame mus of een dolend roodborstje dat met zijn scherpe kleuren aan de nijpende kou daarbuiten herinnerde.

De zusters zagen het alles aan en spraken niet, ze dachten en mijmerden. Over alles lag de grote invloed van de verlatenheid en drukte het hart.

Het sloeg vier ure, Matielde scheidde een ogenblik uit en zag haar zuster van terzijde

Sluiten