Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

met haar kwam meelijden ? Er was iets anders nodig, het gezelschap van een zusterziel op de eentonige weg, een ziel waarmee men samen groeide. Zo was er maar éen.

Het was ellendig dat zulk een grote last op haar schouders was neergekomen, en ze begreep niet waarom dit zo was. Lange jaren had ze eenzaam en liefdeloos geleefd en nu dat een late genegenheid zich openbaarde belette het ongeluk voor altijd, het geluk te genieten dat daar te grijpen lag. O, haar zuster! Waarom was die zo onredelik dwaas? Waarom was het toch dat ze zich overgaf aan ongebonden hartstochten als het ware om haar te verhinderen gelukkig te zijn?

Ze was woedend op haar zuster en daar lag een groot, onuitgesproken verwijt in haar tegen de oorzaak van alles, vaag beschuldigde ze Hem, doch luide dierf ze niet en ze voelde vroeging als de stem daarbinnen zich te luid wilde verheffen. Toen bedacht ze dat ze alles verdiend had, ja, het kwam alles zo juist uit: vroeger was ze zelf zonder genegenheid geweest, nu ze er bezat was ze verhinderd haar neiging te volgen.

Stiena loosde een diepe zucht. Ja hij was weg! Heel dat toneel herging ze weer in haar

Sluiten