Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Stiena gaf geen antwoord meer en bezag ongerust haar zuster. Deze had zich tijdens het kortstondig gesprek zenuwachtig-opgewonden geschud. Nu zat ze kalm, met 'n effen doch ijskoud gezicht in de bijna uitgevaagde klaarte en ze keek star voor zich. De jongste die hoopte een blik van haar op te vangen, wachtte te vergeefs. Neen, haar zuster had niets voor haar over. Boete doen ? ja, het was mogelik. Dan was zij, Stiena, er ook onnodig, want neen, ze was niet lijdend, haar zuster behoefde haar zorgen niet. Wat moest er nu komen en wat moest ze doen met haar eigen? Had haar zuster, nu ze boete deed, nog enige genegenheid voor haar in haar hart kunnen voelen ontbranden en Stiena zou dat leven veranderen, ze zouden elkaar liefhebben en hun warme genegenheid in daden omzetten. Maar haar zuster deed vs.n de ene kant boete en bleef verstokt in haar boze liefdeloosheid. En Stiena die zo gaarne haar oprechte vergiffenis ontvangen had om rustig en zonder vroeging te kunnen leven.

Maar die moest blijven voor haar straf, de vroeging moest blijven, verergerd nu omdat ze de gelegenheid niet meer had om die door aanhoudende zorgen los te kopen, haar zuster

Sluiten