Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zekere dag, in 't park zijnde, hoorde ik twee wijven bezig. De een zei tegen d' andere: — iedereen weet het wel dat hij 't gedaan heeft. Hij wist niet meer van wat hout pijlen maken. Hij had niets meer in zijn magazijn, 't Was gemakkelik: n stekje aan een handvol schavelingen en de boel stond in vlamme.

Hij zei zelf dat hij nog maar 'n half uur weg was? vroeg d' andere.

Ja, n half uur. Wel, wat kunnen ze daaraan doen? 't is onvoorzichtigheid en dat is al.

Toen verliet ik de plaats, het wezen opgeklaard door een inwendig licht. Ik spoedde me naar huis bij m'n vrouw dol van vreugde en ik dankte God omdat Hij een reddingsplank naar me uitstak. Ik had nog aan de rijke kapietaliesten van mijn verzekeringsmaatschappij niet gedacht. Die goede lieden zouden me uit de nood helpen. Bovendien, dacht ik, de premiën voor brandverzekering, dat is toch geld in 't water gesmeten. Alzo zal ik nog maar het kroos van mijn eigen geld trekken.

Want je moet weten, ik ben van een stevige moralieteit. Vooraleer ik iets onderneem moet ik met mijn geweten overeenkomen en moeten

Sluiten