Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

verzweept door m'n lijf en aanhoudend even erg. Viel er verpozing in, het duurde enkel 'n luttel ogenblik: daar kwam'n niewe schok, 't Was als of 'n domme kracht, met de regelmaat van 'n uurwerk me dat op 't lijf joeg zonder bepaalde reden. De reden was een weten geworden dat tot het gebied van het onbewuste was overgegaan.

Bijna vlak vóór mijn deur stond aan de overkant een leeg huis en dat huis had een

. J «•••• r»<\ f /«*« >*«n

dciliciucut uiw UJigaj wp vvii vvii<.aaiuf uwwm-

lopend straatje. De genies van het boze hadden mijn aandacht op dat huis getrokken. Ik besloot er met mijn vrouw in te gaan om van dair een oog op het vuurtje te houden dat we gingen aanleggen. Ik hield er een verzameling sleutels op na, dit is nuttiger dan een van postzegels of printkaarten en geeft toch hetzelfde genot. Bovendien, een mens weet nooit waarvoor dat goed is: ik was misschien voor brandstichter aangelegd en had tot nu toe mijn roeping gemist. Of ik zou ook op dat baantje mijn roeping nog niet vinden en iets anders worden. Ik heb ook een boel vijlen. Ik vervormde dus een sleutel zodat hij op dat achterpoortje paste en van daar kon ik overal in huis binnen.

Sluiten