Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en veel gevoel, heb ik natuurlik een groot geweten. En dat geweten openbaarde zich plots door me de vraag te stellen of het eerlik was iemand te bestelen. Ik zou namelik de verzekering bestelen.

Waarom die vraag ineens nu bij me opkwam, weet ik niet, zeker onbewust uitgelokt door 't zien van iets. Ik zag toch niemand die daarmee bekommerd liep, ja, ik zag niets dan tevredene gezichten. En toch, al die lieden zouden trachten te stelen. Daar had je mijn huisbaas, die wandelde daar rond en vreefin z'n handen van puur vermaak. Hij kwam naar me toe en gaf 'n poot, schudde heftig. Ik zag dat hij me meende geluk te wensen omdat 't bij mij begonnen was, maar hij bedwong zich in tijds. Zijn vreugde wekte m'n haat. Ik dacht: lelike wolf! je zou willen 'n stuk van m'n paard ophappen! Ik hield me natuurlik aan de woorden van m'n zegsman tijdens de brand.

Zo had ik reeds vrees dat 'n grotere dief me de baard zou afdoen. Ondanks mijn geweten! Je zie wel dat dit ook al iets geleends en onechts is, zou je er anders tegen kunnen handelen? Neen, hier moest ik weer erkennen dat ik konsekwent met m'n eigen gehandeld

Sluiten