Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

had. Niettemin, overwoog ik, een ander mens zou zeker dezelfde sensasies niet hebben van mij omdat iedereen een verschillende hoeveelheid torst van wettenbangheid en geweten. Het kon natuurlik maar in mij alleen opkomen die teergevoeligheid. Mijn buren zag ik rondlopen met geheimzinnige gezichten, kwalik verborgen blijdschap onder voortdurend geklag. Iemand kwam me vertellen dat de drie vierden van hun meubels verdwenen waren.

— Gestolen? vroeg ik.

— Word je zot? weggeborgen!

Ik had weer 'n stroeve lach over m'n eigen kiekenachtige gevoeligheid.

Daar was 'n ander die ik hoorde zeggen: — De huisbaas heeft lolle, hij zal voor z'n ouwe barakken van koten 't geld van niewe krijgen! Hij zal ze nu kunnen herstellen en verbeteren.

— Ja, en de toekomstige huurders enige franken huishuur meer doen betalen, meende 'n ander.

Ik was stilletjes aan de brand genaderd, want ik deed alles op m'n zeven gemakken en schijnbaar zonder inzicht, ik vreesde immers steeds achterdocht op-te-wekken. Maar ik

Sluiten