Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

1°. Ouders en onderwijzers moeten niet in toorn straften, want dit is ijver met onverstand. Men moet eerst zich zelf overwinnen, voor men er toe overgaat, de kinderen te bestraffen. Opvoeders zondigen vaak meer in de bestraffing, dan de kinderen gezondigd hebben, die bestraft worden.

2°. De kinderen moeten bemerken, dat men hen niet slaat uit liefhebberij, maar dat het ons leed doet hen te tuchtigen. Zij moeten inzien, dat de opvoeders liever de roeden zouden willen wegwerpen, maar dat zij hen kastijden uit gebiedende noodzakelijkheid.

3°. x) „Het is ook noodig en nuttig, dat ouders en onderwijzers in dit opzicht met elkaar eenstemmig zijn en elkaar de hand reiken. Want indien de kinderen bemerken, dat de ouders boos worden, als de kinderen door den onderwijzer bestraft zijn, is verder geen vrucht van bestraffing door den onderwijzer te verwachten. De liefde van de kinderen voor den onderwijzer kan ook behouden worden, door af te spreken dat zeer harde straffen door de ouders zullen worden gegeven, want de kinderen zullen niet zoo licht de liefde voor hun ouders, als voor hun onderwijzers verliezen."

4°. Men moet bij het geven van straf een groote mate van geleidelijkheid betrachten. Niet met strengheid, maar met vriendelijkheid, niet met slagen, maar met woorden moet worden begonnen. De kinderen moeten inzien, dat zij de straf wel hebben verdiend.

5°. De opvoeder moet zorgen de strafmaat te doen afhangen van het bedreven kwaad en hierbij niet zoozeer letten op het uiterlijke misdrijf, dan wel op den boozen wil en de kwade bedoeling.

6°. Men moet zorgen de gezondheid der kinderen door slaan niet te benadeelen. Het is derhalve verkeerd met een stok te slaan (in tegenstelling tot de roede) of te slaan om het hoofd of in het gezicht.

7°. Men moet de kinderen er toe trachten te brengen, dat zij de straf als een weldaad beschouwen, waardoor verhinderd wordt, dat zij opgroeien in de boosheid.

(Deze opmerking van Francke is wel eenigszins onnatuurlijk, hoewel wij niet zoover willen gaan als sommigen, om haar geheel te verwerpen. Men kan ongetwijfeld aan kinderen de overtuiging bijbrengen, dat het straffen om hun bestwil geschiedt.)

') Punt 3 geven wij hier opzettelijk in zjjn geheel.

Sluiten